Mijn modules›M15 Recht en wacht›23. SOLAS, MARPOL, STCW en de IMO-verdragen
Onderdelen bekijken

SOLAS, MARPOL, STCW en de IMO-verdragen

Recht en wacht≈ 3 min lezen

De IMO: wie maakt de regels en wie controleert de staten?

1De les in gewone woorden

In één zin

De IMO maakt wereldwijde scheepvaartregels, maar kan ze niet handhaven. Staten zetten ze om in wetgeving. Sinds 2016 controleert de IMO met audits hoe goed elke staat dat doet.

Wat de IMO is

De Internationale Maritieme Organisatie (IMO) is de VN-organisatie voor veiligheid, beveiliging en milieuprestaties van de scheepvaart. Ze zetelt in Londen en heeft 176 lidstaten. Ze stelt verdragen en codes op en neemt ze aan, maar heeft geen eigen handhavingsdienst. Een verdrag bindt een staat internationaal zodra die instemt met gebondenheid, bijvoorbeeld door bekrachtiging of toetreding (formele manieren om partij te worden), en het verdrag voor die staat in werking treedt. De staat moet zijn verplichtingen in nationale wetgeving uitvoeren.

Algemene Vergadering en Raad

De Algemene Vergadering van alle lidstaten is het hoogste orgaan. Ze komt elke twee jaar bijeen, keurt de begroting en het werkplan goed en kiest de Raad. De Raad heeft 40 leden met een termijn van twee jaar en bestuurt de IMO tussen de vergaderingen. In 2021 aangenomen wijzigingen zouden de Raad uitbreiden tot 52 leden. Daarvoor is echter aanvaarding door twee derde van de lidstaten nodig. Ze zijn nog niet in werking getreden.

De commissies

Het technische werk gebeurt in commissies waaraan elke lidstaat kan deelnemen. De Maritieme Veiligheidscommissie (MSC) behandelt SOLAS, STCW, COLREG en het Uitwateringsverdrag. De Commissie voor de bescherming van het mariene milieu (MEPC) behandelt MARPOL en de andere milieuverdragen. De Juridische Commissie (LEG) behandelt aansprakelijkheid en schadevergoeding. De Facilitatiecommissie (FAL) vereenvoudigt havenformaliteiten en documenten. Zeven subcommissies werken de details uit, waaronder HTW (menselijke factor, opleiding en wachtdienst).

De III-code

Een regel werkt alleen als elke staat hem toepast. De Code voor de toepassing van IMO-instrumenten (III-code) beschrijft de taken van een staat in drie rollen: als vlaggenstaat (de staat waarvan het schip de vlag voert), havenstaat (de staat waarvan het schip een haven bezoekt) en kuststaat (de staat waarvan het schip de wateren passeert). De III-subcommissie analyseert ook ongevalsrapporten en gegevens uit havenstaatcontrole.

De IMSAS-audit

Sinds 1 januari 2016 is het auditprogramma voor IMO-lidstaten (IMSAS) verplicht. IMO-auditors bezoeken elke staat, doorgaans ongeveer eens per zeven jaar. Ze toetsen de staat aan de III-code: wetgeving, onderzoeken van schepen, certificaten, ongevalsonderzoek en havenstaatcontrole. Daarna stelt de staat een plan met corrigerende maatregelen op. Een samenvatting van de bevindingen wordt met de andere lidstaten gedeeld.

2Kerngegevens

IMO-lidstaten
176 (plus 3 geassocieerde leden)
Algemene Vergadering
Alle lidstaten, elke twee jaar
Raad
40 leden; wijzigingen uit 2021 naar 52 nog niet in werking
Belangrijkste commissies
MSC, MEPC, LEG, FAL en Technische Samenwerking (TCC)
IMSAS
Verplichte audit van staten sinds 1 januari 2016
Auditnorm
III-code: taken van vlaggen-, haven- en kuststaten

3Kernpunten

  1. 1

    Staten kiezen of ze partij bij een verdrag worden. Partijen moeten hun verplichtingen uitvoeren.

  2. 2

    MSC behandelt veiligheid, MEPC milieu, LEG aansprakelijkheid en FAL havenformaliteiten.

  3. 3

    De III-code beschrijft wat een staat als vlaggen-, haven- en kuststaat moet doen.

  4. 4

    IMSAS toetst elke staat aan de III-code. Dit is sinds 2016 verplicht.

4Veelgemaakte fouten

  • Fout: De IMO inspecteert schepen en kan ze aanhouden.

    Goed: De IMO inspecteert of houdt geen schepen aan bij havenstaatcontrole. Vlaggenstaten onderzoeken schepen; havenstaten inspecteren ze volgens nationale wetgeving.

  • Fout: Een IMO-verdrag geldt voor elk schip zodra de IMO het aanneemt.

    Goed: Een verdrag bindt een staat nadat die met gebondenheid instemt en het verdrag voor die staat in werking treedt.

  • Fout: IMSAS voert audits bij rederijen uit.

    Goed: IMSAS toetst lidstaten aan de III-code. Het controleert hoe de staat zijn verdragsverplichtingen uitvoert.

5Praktijkgeval en examentips

Situatie

Een leverancier zegt dat een IMO-folder bewijst dat nieuwe apparatuur wettelijk is toegestaan op je schip. De eisen van je vlaggenstaat zijn niet gecontroleerd. Keur je de aankoop op die basis goed?

Toon het antwoord

Nee. Een IMO-folder alleen bewijst geen toelating volgens de wet van je vlaggenstaat. Vraag de kapitein of rederij het toepasselijke verdrag, de inwerkingtreding voor je vlaggenstaat en de nationale eisen te bevestigen. De IMO neemt normen aan; de vlaggenstaat voert ze uit. Beschouw een IMO-publicatie niet als goedkeuring door je vlaggenstaat.

Examentips

  • IMO: VN-organisatie; verdragen binden staten na instemming en inwerkingtreding voor hen; nationale wetgeving voert de verplichtingen uit.
  • Algemene Vergadering elke twee jaar; Raad van 40; commissies MSC, MEPC, LEG en FAL.
  • III-code: verplichtingen als vlaggen-, haven- en kuststaat.
  • IMSAS: verplichte audit van lidstaten sinds 1 januari 2016.

Dit onderdeel afronden

Als je het gelezen hebt, beantwoord je drie vragen. Heb je ze alle drie goed, dan is het onderdeel afgerond; alleen de pagina openen telt niet.

Mijn notities bij dit onderdeel

Geen notities